sen… tutunduğum yay…
kıvrıldığım hece..
bu… diyemediğim arzuhalimdir..
tınlıyor hiçlik cankulağımda…
duyuyorum seslerini kılıçlarının..
bu yok tepesinden sana sözüm var..
meczublar bölüşmüş sancılarımı…..

Velhasıl

21. Yüzyılın rakı masasında ne devlet kurtarılabiliyor artık, ne de bir aşk!

Dilimin ucunda dudağının tuzu

Hangi yabancı nefese uyanıyor şehrin(in) sabahları...


Bir yarımı bıraktım bu mektupta

Sana aitliğimi terkettim devrik cümleli satırlarımda


Koşaradım yollara düşmüş tüm ünlem işaretleri

Diller susmuş

Dudaklar kıpırdamaz

Eller yazmaz olmuş yüreğe düşen yağmurları...



Sağır düşlere kulak tıkıyor ruhum

İdama mahkum ediliyor dişlerimin arasında kalan ıslık


-Sevişmek için sınır gerek

Benimse sınırlarım yok...



Anlam daralmaları yaşanıyor yollarımda

Hayatı tek şeritin akışına bırakıyorum

Düşüyor içimde bir bir ışıksız şehirler

Sokak başlarını polisler kesiyor

Bavuluma ruhunun cesedini yükleniyorum

Saçların düşüyor kaldırımlara...Yakalanıyorum...



bir mermi ha geldi

-ha gelecek sol yanıma...



Lirik Tragedyalar sahneleniyor

intiharlı kuşların kanatlarında

-dillerinde Kızkulesi'nin çığlığı

nefes alışverişlerinde İsrafil'in sur'ü...



yollara düşmüş azrail kan kokusu peşinde...

Şeytan hayata bir ilmek daha atıyor

gamzeli gülüşüyle...



Birşeyler eksik biliyorum...

Peki

Tanrı nerede?..


...


Gökay Birkan SUCAKLI

Bilgi, aradığım bağıntıların hepsi orada yok!
Var olmak senin kadar zor olsaydı;
İyi olabilirdim, mutlu olabilirdim ama bunu seçemezdim.

Zindan kaygılarla vazgeçmek iki satırdan, olmadığım kişiyi oynamaktandır belkide.
Basbaya seni susturmak için harcadığım enerjiden doğuyorsun.
Öyle anlamsız öyle güzelsin ki.

Rastgele sevgilerde, ölümden utanmamak için midir;
Seninle, geriye hatırlanacak iyi şeyler bırakmak?
Seni sevmek, seni kullanmakmış demek ki.