İşsiz, isyankar ve genç adamlardan

Bir uzvu eksik kız çocuklarına gebe kadınlar

Sisli varoş akşamlarında

Cellat seçiyorlar döllerine

Mazgallara atılmış ölü kuzgunlara

Mevsim normali diyor meteoroloji uzmanı

Bu kış soğuk geçecek

Bense

Dizine yattığın tüm masallar için

Adını haykırdığım kenar mahallelerden

Filistinli çocuk gözleri topluyorum

Anneme aldanıyorum her sabah

Düşleri çeyiz bohçasında nemli

Satılığa çıkarıyorum alınyazımı

Tanımadığın kaldırımlarda

Kendimi öldürüyorum her akşam

Yakası açılmadık cinayet oluyorum hiç hesapta yokken

Pusuya yatıyor zaman

Ansızın beliriveriyorsun ıssızlığımda

Yeniyetme bir fahişe duymazdan geliyor çorak çığlığımı

Yüzünü seyrediyorum

Akrep yelkovana sabırsız

Dörtnala uzaklaşıyor göçmen kuşlar

Geçtiğim her sokak gözlerinin ihtilali

Yaşadığın adreslere küsüyorum

Zabıt tutuyor bitmeyen sağanaklar

Zemherim oluyorsun her yoklukta

Gidişinin orta yeri hançer yarası

Ellerini götürme

Ellerin İstanbul ikindisi

OTOPSİ ARTIĞI

ÖLÜ ESVAPLI ÇOCUKLAR

1. paslı makas

çinko bir sen bahar sesidir söz dilimin ucunda

kral-içe döndü boğdurttu soytarıyı

gecenin kara kireç duvarında biriken küf

yıldızların kör kıraç boşluğunda sarkaç

kıpırtısızdır

bir kadın derin uyur asılı korkularından uzak

benden ve zamandan uzaktır

gül kurusu tahta

kurusu kan kurusu an

yalandır

otel odalarında bekleme salonlarında cam sürahilerde

biriken adam ölüdür

damarı dar gelmiştir kanına

kaskatı kanın damarı terk ettiği an’dır kadın

terk etmiştir kendini

rahmi etten bir tabut kılmıştır cenin

vakit tamamlanmış tersinden başlamıştır sesim

birden bire bir belediye bandosu resmi geçer içimizden

bir şeyler çalarak

ölü esvabı giydirilmiş çocuklar

suskundurlar

2. kırık iğne

çinko bir akrep sesidir söz dilimin ucunda acır

at kuyruğu kamçı şiddetinde saldırırken gün üstüme

yırtılır bir kadının ağır uykusu

sağır bir narkozdan kıpırdanır elleri

güneş küf yeşili saklanır bulut dilenir gökten

unutulur yaprak dökümsüz takvimlerin sıkıntısı

akrep yel kovalar küf çivisi zehriyle

vakit rahme sığınır başlar ölüm en başından

3.çürük iplik

çinko bir sağır sessizliğidir artık söz dil ucumda tükenir

söz kaçar dil ucumdan kalp ucuma geri döner

geri döner zehri çekilmiş engerek utancıyla

kaçarım kalbimin karnavalından kan revan zor çıkarım

içimde son tören, son tren eylül

bir çığlık, bir çığlık sonra ormana karışırım

avucumda korkak bir dönüş bileti sakladığım gençliğimle

boşluk rahminden kusmuştur beni de ansızın sızı

bana yazık değil mi? bana yazık değil mi?

böyle halsiz cansız otopsi artığı

ucuz beyaz muşamba yalnızı

kalbim öksüz yetimdir en çok bayram sabahından gücenir

Bilmem kaç zamanın katranmışlığı el çırptı hazana,
Ve çırptı hazan dut dallarındaki
tüm kırık hatıraları...
-(Bitti!)_

aşk acısı olmayan bir şiir tarifin var mı üstad?

yüreğime yapışan bir günahı
deşip çıkarmak zamanı gelmişti çoktan
ah! ne büyük günahtı seni sevmek

gölgenin yalan sıcağından sıyrılırken
gölgemin titrek adımları
korkarım;
kapat ışıkları
gerçekleri görmeyeyim

- - -

şeytan uyma bana / sana uyduğum yerde kal - gitmeliyim

verdiğin sözden döndüğün yolda
büyürken ihanetin sancılı, soğuk duvarı
bini bir para pişmanlığının

zehirli çiçeğin yalancı rengine aldanmış,
aldatmışken sen
ve ben aldatılmış....

yaşadığımı ancak bir ölü anlayabilir
seni içimde ölmeliyim

- - -

avuçlarımdan taşan duaları yudum yudum iç Tanrı'm / ziyan olmasın

aklımın ucundan gelip geçen korkuların tecavüzünde duygularım
kaybetmek; düelloya yatırılmış arsız bir sokak kadını
hangi sebeple sevişse
sonuç doğuramaz biliyorum
ki bilmek ölmek gibidir
gitmek; bile bile ölmek

gözyaşlarıyla yıkanmaktan çekmiş olsa da umudum
bazen ölmek; silbaştan başlayabilmek
bırak rahat öleyim

- - -

hayatımın dağınıklığını toplamayı bıraktım
şimdilerde kırış kırış olan ruhumun buruşukluğunu ütülüyorum

iç acılarımın toplamı aşka ters bir açı
ki aşk bir (b)ölme işlemi
çok kalanlı acılarımı
kalansız mutluluklara bölüp
seni içimde ölüyorum

hiç olamadığın kadar gerçek
olduğun gibi yalan kal
aşkın vurduğu yürekte acı biter
gidiyorum..

acısı olmayan bir aşk tarifin var mı üstad?


Dilek Akın