zamanlar boyunca kaldırımlarda özlediğimiz
ufalanmış ekmek kırıntıları
pazartesi serçe
salı fırıncı
çarşamba uçurtma kuyruğu

ufalanmış un ufak olmuş takvimlerde
eski bir saat
hep geç kalınmış

isim vermeyelim bugün doğanlara
kayıtlara değmesin mürekkep
bir piç gibi uzayıp
hayâsızlaşırken bakır bakışları

gittik
telgrafın tellerine kurşunlar konarken
kızarmış ve çatlamış gözlerle gittik
o ne utanmaz yenilgi
o ne uslanmaz metanet

su, buluta kadar özledi
ikindi sonrası lodos artığı
sonbahardı parklar
ve parkalar
ve yeşil ve komünist işi yalnızlıklar
terk edilmiş salıncakların
gözyaşlarını getirmiştim üst cebinde

içinize sinmeyen aşklarınız vardı
kapılarınızda fedaileriniz
ve en çok emzirdiğiniz kursaklarınız vardı

biz hep kovulduk siz hep küserken
perşembeler üstüne gölgeler
cumalar üstüne özlemler düşerken

ufalanmış un ufak olmuştu
parkların ve parkaların kolları
su buluta kadardı
bulut nereye kadar

o ne utanmaz yenilgi
o ne uslanmaz metanet