Menu Content/Inhalt
Güverte arrow eskizler arrow şiirler arrow Sana Doğmadan Önceydi!

üye girişi


Sana Doğmadan Önceydi! PDF Yazdır E-posta
Yazar Beyza P.   
Saturday, 16 May 2009

Adam:

Ölüme abanır gibi seviyorum seni,
küfürlerini daya şakaklarıma
dudaklarımda ıslanırken kirpiklerin
tetiğini çek kabzasını tuttuğum aşkın
ense köküme çak adını
karanlığın hüküm sürdüğü vakitlerde
pragraf başlarında geçecek gönüllü üstlendiğin işgalin!

Sen ıssız gecelerde,
ıslığınla içime düşen ses
söyle;
enine boyuna uzansın gök önüme
sana doğmadan önceydi melekleri bıçaklayışım
puşt yalnızlıkları yıldızların boyunlarında sallandırışım
sana doğmadan önceydi
karanlığa ettiğim küfürler
avaz avaz sağır edişlerim eteklerimden dökülen şehirleri
sana doğmadan önceydi!

Mecalim kalmadı anlamlara mecazlar yüklemeye,
açsın bulutlar örgülerini
çarşaf çarşaf seril üzerime
hiç bilmediğim sözcüklerin ağzından boşal sonra da
yıkılalım sabahlara,
yıkılalım
gölgelerinin altında titreyerek sevişirken sokaklar

acılarımız soğuk
yaralarımız nemli
kaldırımlar kırık
yine de avuçlar mı diyorsun çocuklar yüzlerimizi
sığabilir miyiz masallarındaki gezgin düşlere?

Ruhumu ısırıyor yelkovana kesik akrep,
derileri yüzülmüş gecelerin hükmünü bizden soruyor
cigaralarını umutlarına bastıran ayyaşlar
burunları kanıyor güvercinlerin
kanatlarını teğet geçmiyor bombalar
uzanıyorlar rengini güneşin batmasından çalmış kan kızılı coğrafyaya
ölü gibi
ölü


Cenneti vaad ederkendi tanrılar
akıl krizlerine giren iktidarın
çatılarımızda konaklayan akbabalarıyla cinnet halinde yarınlarımızı didikleyişi
ayarsız hesaplaşmalar
başlarını gövdesinden erdem mavallarıyla ayırırken insanlığın
kuşanma cehennemi deme
orospuluklarını vicdanlarına tüküremezsem
utancımdan
yaşayamam


Kanı kurtlanmış dünyanın
bileklerinden akıyor ölüm
gitmemiz lazım,
anaların ağıdı çağırıyor


tan aydınlatırken pusturulmuş çığlıkları
bekle
döneceğim
bekle ki
güneşe koşsun adımlarım
yüreğinin
aralandığı
deniz kenarlarında olacağım
sağanaklarına sarılacağım
bağışla diye
kuraklaşmış topraklarımı ıslatan
tohumlarımı yeniden yeşerten sağanaklarına

Biliyorum,
hiçbir adam senin kadar güzel ağlayamazdı
öperken alnından
*barvalı bir havada çakacağım adımı ense köküne
şaha kalkacak barışa tutuklu aşk
tüm savaşlar mat!

*barva: rüzgâr, fırtına.

A. Beyza Ç.


Favori olarak ekle (16) | Görüntüleme sayısı: 273

Bu yazıya ilk yorumu yazın
RSS yorumları

Sadece kayıtlı kullanıcılar yorum yazabilir.
Lütfen sisteme giriş yapın veya kayıt olun.

Powered by AkoComment Tweaked Special Edition v.1.4.6
AkoComment © Copyright 2004 by Arthur Konze - www.mamboportal.com
All right reserved

 
< Önceki   Sonraki >

seyir defteri

Üyeler: 345
Ezkizler: 1009
Web Bağlantıları: 8
Ziyaretçiler: 910039
007.jpg
0
Mesaj Yok
posta kutusu
designed by www.madeyourweb.com