Menu Content/Inhalt
Güverte arrow eskizler arrow düz yazılar arrow TEZER ÖZLÜ'YE MEKTUP 4

üye girişi


TEZER ÖZLÜ'YE MEKTUP 4 PDF Yazdır E-posta
Yazar onur eryılmaz   
Wednesday, 22 April 2009

                                 TEZER ÖZLÜ’YE MEKTUPLAR 4

 

 

Sonrası…

 

 

Herkesler gibi küçük yalanlarım oldu Tezer. Çocukluktan alıştırılmıştık. Böyle olacak demişlerdi, yaşamak için. Uymuştum. Sonra? Sonrası mı? Gülme, yakalandım değil mi? Sonrası karanlıktı Tezer. Issız, yorgun bir karanlık. Bitmez.

 

Yıllarca onların hayatlarını yaşadım Tezer. Babamın, annemin, tanıdıklarımın, en yakınımda olanlardan, en uzakta kilerine. Nereye gitsem, hangi yoksul bir kentine gitsem bu ülkenin… O insanların, sevinçleri, acıları, korkaklıkları, bilmezlikleri, sabırsızlıkları, çılgınlıkları, affetmeleri… Ve nice yazsam daha sonu gelmeyecek olan bitmezlikleri. Sıkıldım dostum. Her yaşamın önce kendine ait bir odası olmalıydı. O odada yaşanmalıydı, ilk olacaklar ve yavaşca çıkılmalıydı kapıdan. Oysa o kapı bildim bileli, annemin siyah uçlu memesini ağzıma soktuğundan bugüne, bir kızın dudaklarında büyüyen hayatımda, hep açıktı. Yalnızlığı yalnız olmak için seçmedim, ben Tezer. Kendimi bilmek, tanımak, bulmak için seçtim. İnsan birey olmalıydı. O duyguyu sınırsızca yaşamalı, ağlamalıydı, sıkıntıdan. Göz pınarlarından akan sıcak yaşları, yanaklarından süzülüp, dudaklarının kenarından arsızca boynuna akmalıydı. Yaşanan neden hep tersiydi öyleyse? Bu sorunun cevabı için ben neden yıllardır okuyorum? Gözlüyorum insanları, can alıcı bir şahin gibi tepelerinde geziniyorum, ağzım yarım bir şehvetle açık ve içim neden kıpır kıpır, bilinmez bir coşku hamuruyla yoğruluyor? Bir şeyler söyle! Çekildiğinden beridir sesin soluğum çıkmıyor. Daha nereye kadar, söyle hangi zamana kadar yazdıklarınla avutacaksın yüreğini? İstemiyorum bunu. Ömrün boyunca düşünü kurduğun odandasın değil mi? Kendinle. Çık oradan, bir an önce.

 

Çık ve sürüp giden hayata karışalım. Bir baştan bir başa çoğalsın şarkılarımız. Büyüsün haziranlar, baharlar, mayıslar, yolumuz uzun. Ve bitsin bu suskunluk, içimizde çiçekler açsın. Sulayalım, sulayalım, sulan…

 

 

 

 

                                                                       ONUR ERYILMAZ


Favori olarak ekle (23) | Görüntüleme sayısı: 337

Bu yazıya ilk yorumu yazın
RSS yorumları

Sadece kayıtlı kullanıcılar yorum yazabilir.
Lütfen sisteme giriş yapın veya kayıt olun.

Powered by AkoComment Tweaked Special Edition v.1.4.6
AkoComment © Copyright 2004 by Arthur Konze - www.mamboportal.com
All right reserved

 
< Önceki   Sonraki >

seyir defteri

Üyeler: 361
Ezkizler: 1051
Web Bağlantıları: 8
Ziyaretçiler: 1022875

Liman

40699254.jpg
0
Mesaj Yok
posta kutusu
designed by www.madeyourweb.com