Menu Content/Inhalt
Güverte arrow eskizler arrow şiirler arrow " Serbest Vezin Sembolik Şizofreni "

üye girişi


" Serbest Vezin Sembolik Şizofreni " PDF Yazdır E-posta
Yazar Necmettin Topçu   
Sunday, 07 December 2008
Hâlâ anlayamıyorum; üzerime boşalttığın şarjörden ağzı kulaklarında çıkan tavşanların
beni teğet geçip, dikkate almamasını.
Öyle güzel hazırlamıştım ki kendimi oysa,
öyle güzel ölecektim ki;
sırf ıska geçme diye bu ömrü,
elleri kınalı bir geçmiş sürdüm boynuma!
 

Susuz bir ırkın hücre çeperini yırtıp da geldim,
içinde bol sulandırılmış rakı ağaçlarını saklayan bahçeye.
Beni gözünde yaş,
yüzünde anlayışla karşıla.
Beni bağışla!
Beni bağışla çünkü çok sek içtik,
yüksek viteslerimizle ilerlerken yatakta;
bir önceki arabadan aldığı rüşveti daha cebine atmamış,
görev başında bir polis memuru ezdik!
otoban çizgileriyle beraber
bir genç kızın seksek çizgilerini ezdik!


Bir gün Fizik hocamı hatırlamak isteyip
kendimi negatif elektrikle çarpmaya kalkarsam
ve eğer toplamlarımdan geriye birşey kalırsa
toplardamarlarımda hâlâ can varsa
ve hâlâ yakışıklıysam, kalanımı;
erkeksizlikten kudurmuş kadınların meme uçlarına yerleşip dernek kuran
ve tanrıların sivri olması gerektiğine inanan kabilelere bağışla.


Ama beni bağışla!
En azından arka camımda yazan yazı için;
"dikkat arabada çocuklar var!"
Bağışla!
Bu gece çok içtik!


Midem dedin.
Ben kanlı bir imparatorluğu kusup ayaklarına serdim.
Sadrazamlar gördün
Antlaşma, barut kokusu ve cepheler..
Gavur icâdı diye linç edilmiş bir fikir gördün.
Ve özgürlüğe tutkun orospu cariyeler;
onlar vermeye hevesli hallerini
bacak aralarına alıp yollara döküldü.
Yollara biraz et
Yollara biraz kudret.
Yollara bol sulu biralar döküldü!

Ben bir mendil gibi oturup teri bekledim
sırtımı geceye dönüp deli gibi sustum.
Çünkü o otostopçu kadın, kendini astığı ağaçla beraber öldü!
ve O'nu geride bırakmış olmanın utancıyla
sana en gezgin yanımı kustum: Affet!


Bu gece çok içtik;
dört çeker yanımızla, şoför mahallinde bir tanrının oturduğu
mor bir Mercedes geçtik.
Mor perdeli yanan boş bir ev geçtik
bir gençlikten geçtik ışık hızıyla,
kendimizden geçtik!


Ben senin hayallarinden yeryüzüne açılan lisan-ı bozuk bir kapıydım.
Açıldım hâl bilmez, dümeni üflemeli uzaya doğru.

- Dıkşın!
- Dıkşın!

Ah olmadı, bu da ıska.



Beni bağışla!
Bu gece çok öldük,
bari çocuklar kurtulsa.


Favori olarak ekle (39) | Görüntüleme sayısı: 795

Yorumlar (5)
RSS yorumları
1. 16-12-2008 12:07
bu çok.. yaşıyor.. canlı.. güçlü.. etkileyici..
Yazan persephone (Kayıtlı)
2. 16-12-2008 13:47
Çok sıkı..yoruma kapalı..
Yazan turker (Kayıtlı)
3. 18-12-2008 17:45
Defalarca okunabilecek bir şiir..Bir kez okuyup unutulacak gibi değil...
Yazan minna (Kayıtlı)
4. 18-12-2008 20:27
Teşekkür ederim.
Yazan sunniteneffus (Kayıtlı)
5. 27-07-2009 11:41
Ah ince belli hayat 
Günahlarımı bağışla 
Açtığım tek bir renk vardır 
Onun da adı 
Lahoya (MYY) 
 
 
Yine başlık, yine hatırladım.
Yazan Mystique (Kayıtlı)

Sadece kayıtlı kullanıcılar yorum yazabilir.
Lütfen sisteme giriş yapın veya kayıt olun.

Powered by AkoComment Tweaked Special Edition v.1.4.6
AkoComment © Copyright 2004 by Arthur Konze - www.mamboportal.com
All right reserved

 
< Önceki   Sonraki >

seyir defteri

Üyeler: 345
Ezkizler: 1009
Web Bağlantıları: 8
Ziyaretçiler: 909185

Liman

157694159.jpg
0
Mesaj Yok
posta kutusu
designed by www.madeyourweb.com