*Herhangi Bir Kadın Anısına...

Sarılırken hayat makaralara perde perde

Ben biriktirdiğim tüm kadınları yakıyordum ucundan

Çocukça eylemler yapıyordu düşlerim gözlerime kapalı odalarda

Umutsuz yelkenlileri karaya çıkartıp yürütüyordu ellerim

Tek başına zor oluyordu bu asi yalnızlık,

-başına buyruk bir cellattım ben bilinmeyenlerin ormanında


- es -


Ki

Tanrı gibi yalnızdım bu koca dünyada...

Kendinin, kendine terk edilmesi ne demektir bilir misin?


İlk uzun metrajlı film denemem olacaktı bu serüven

Efsanelere sığmayacaktı biliyorum.

Ellerine bulaşmış kirli toprak kokusu içine sinmeyecekti

Daha da çamura yatacaktın sen...


Taş atıp camı kırmış çocukluğum gelecek gözbebeklerimin perdesine

Utanacağım…

Sen çocuk, evet sen!..

Kırmızının en koyusu düşecek yanaklarına belki de…

Anadan üryan düşlerine bağlayacaksın, dilek diye çaputlarını

Tuttuğun dallar bir bir kırılacak biliyorum…


Ardına sakın bakma, Mor saçlılar/sancılar peşinde…


Onsekiz’inde teslim oluyordun kör bıçak bir intihara

Yaptığına alçaklık derler ya,
Bakacağız çaresine çocuk, pencere kenarı karanlığıyla...

Bulutların tozu kaçtı gözüme, dudaklarımda senden kalan tuzlar…

Ve

Ne zaman arkamı dönsem, yüzün yüzüme bakar…


İtiraf et!

Göğsüme dayadığın altıpatların şansı sahiden altıda bir mi?

Yoksa altmış milyonda bir mi yakalanır insan bu hastalığa...

Uykusuz yarınları yanına alıp saklandığında

Peşine düşen azrailin çürük dişi kana bulandığında


“Kaçabilirsin ama saklanamasın repliği kulaklarımda…”



Ölüm kusarken ağrılarını şakaklarıma, doğmamış güneşlerin diyetini hangi karanlık öderdi…





Gökay Birkan SUCAKLI - *Tüm Yalan ve Yalancıların Ölmüş Anısına...

Yorumlar (5)

Sadece kayıtlı kullanıcılar yorum yazabilir.
Lütfen sisteme giriş yapın veya kayıt olun.

Powered by AkoComment Tweaked Special Edition v.1.4.6
AkoComment © Copyright 2004 by Arthur Konze - www.mamboportal.com
All right reserved