Dün gece rüyamda
beyaz başımın çelişkili kıvrımlarında
geç kalmış kararların
pürüzlü tadına baktım ki paslı dilimden
sakin süzüldü kırmızı kadife bir salıncak
ve arta kalan boş kancasına
harf harf taktim da adını anca anladım:
beni kimi zaman kalmak zayıflatır
kimi zaman sürekli sancı.

Siyahi saçlarınızı ardınıza aldığınız gün
Buluşmamıştı henüz düşlerim, düşlerinizle.
Telaşlı bir bekleme merasimi vardı iç sesimde
Kadehlere bulaşan dudak izleri, henüz uçmamıştı gecede.

Çocuktuk işte
Ne bilirdik aşkı.
Öyle söylüyordu babam
Annem de şahidi.

Gün geceye teslimiyetini sunarken
Ben,
Odamda kalemler karalardım saman kağıtlara
Karşı pencereden süzerdim silüetinizi
Cama bir ışık vurdu mu, değmeyin keyfime.

Çocuktuk işte,
Ne bilirdik aşkı.
Öyle söyleniyordu
Öylesine yaşanıyordu o zamanlarda.

Kapı dışarı edilmiş bir yürek sokakta oynaşırken kedilerle
Ayağı takıldı bir gün, düştü aşkının önüne
Dizinde küçük bir yara
Dudaklarında kelimelerin telaşı.

Dizine mi ağlasın
Yoksa öpüp koklayan aşkına mı.

Gün o günde kaldı
Yapraklar defterler arasına saklandı
Beyaz bir mendilde sarıldı
Dizimin acısı.
Peki yürek yarası?..

Çocuktuk işte
Ne bilirdik aşkı.

Gökay Birkan SUCAKLI
31/01/2008




Çocukluğumuzun geçtiği zamanları özledim.
O zamanda kalan AŞK ları özledim. Gerçekleri özledim acıtsa da.
Şimdiki zamanlarda çocukluğumdan kalanları hiç sevemedim.

Zaman o zamandı, Ne bilirdik AŞK ı.

Bağır bağır uyanamadık karabasanlardan

Dilsiz ve çırılçıplak bedenlerimiz

İçimizden oluk oluk yağan yılanlarla sevişirken

Kimseleri çağıramadık yenilgilerimize…

Artık parlayamayan göz bebeklerimizin sönmüş feriyle

Yıldızlara ulaşmak istedik

Yıldızlar ki elimizle uzanıverecek gibi gözüken

Yıldızlar ki bizden çok uzaklarda

Onlar ki kaçamak çıplak bedenlerimizi ısıtamayan

Oysa gelincik tarlalarında oynayan çocuklardık bir zamanlar

Uzun saçlarımıza papatyalardan taçlar yapan

Artık çocuklarımız bile göremiyor kırmızı ile yeşilin o muhteşem uyumunu

O uyumun sarhoş edici barış vadeden gülümseyişini

Bağır bağır uyanamadık karabasanlardan

Dilsiz ve çırılçıplak bedenlerimiz

İçimizden oluk oluk yağan yılanlarla sevişirken

Kimseleri çağıramadık yenilgilerimize…

Zamanın en mahrem ânına düşülecek bir dip not gibi düşüyorum şimdi ayın o kurak kasıklarına. Orada unuttuğum bir çocukluk, bitmeyen bir savaş var; sevişmelerimize dair bir kaç anı..


Ve fahişelerin bacak aralarına sürüyorum en verimli toprakları. Şimdi çılgınca öpebilirsin beni. Yalnızlığa ilk ayak basan astronot kadar, takdire şayanım artık.

bana bugün bağışlanamayacak günahlar bırak
sevabın her gel-gitinde biraz daha büyüyor vücudumda ki o çocuk
o harikulade yarıklar