Sen beni bulduğun zaman; ben çok fazla kalabalıktım. Alçıyla boyanmıştı zihnimdeki bütün yüzler, İçimdeki melek çıplak, omuzlarımdaki ise kanatsızdı. Hoyratça dokunuyordum her şeye, elimin değdiği her yerde şeytanın ayak izi…

Avuç içlerimden taşıyordu yalnızlıklar, Her elimin altında birer kadeh ve kadehler dolusu yalnızlık, Sadece üstlerinde birer dudak payı, Her birinde, diğerine benzemeyen dudak izleri…

Hani çok eskiden yaşadığın bir aşk vardır, yarım kalmış, anı olmuş, hep acı vermiştir. Aklına geldikçe bazen iç çekmiş, bazen gülümsemişsindir. İşte böyle bir şeydi sana karşı hissettiklerim. Oysa seni daha önce hiç tanımamıştım, görmemiştim. Kısa sürede nasıl da gelip yerleşmiştin hayatıma. Öyle içten, öyle yakın, öyle samimi, öyle sıcak… Yeniden sahte olmayan gülücükler saçıyordum hayata. Daha sıkı sarılmak, daha derin yaşamak, daha uzun soluklanmak istiyordum. Rüyalarım kabuslarla bölünerek uyanmıyordum seni tanıdığımdan beri. İçimdeki kız çocuğu her sabah saçlarını örüyor, uçlarına boncuklar takıyordu. Kahkahaları karışıyordu, rüzgarda uçuşan saçlarının ucundaki boncuk seslerine…

Tren altında unutulmuş hayatları yaşayan insanlardan biri olmamıştık hiçbir zaman. Kan içinde kalsa da her yanımız, biz pıhtılaşan kesiklerimizden yeniden doğmuştuk. Ve kutlama üzerine kutlama yaşamıştı tenlerimiz. Vücudumuzdaki yarıklara, kesiklere bakmadan; onların rengindeki şarabı içip, tüketmiştik. Sabahlara kadar süren kutsal ayinleri yaşar gibi…

Seninleydim artık, sendeydim. Sıkıca sarılmıştın bedenime. Hiçbir kanun cesaret edemeyecekti, beni senden almaya. İçimdeki çıplak melek üşümüyordu artık; omuzlarımdakinin kanatlarını da tamir etmiştin. Sırtındaki kan izlerinin yerinde bir çift kanat. Senaryo değildi bu, kurgu hiç değil; bizim için yazılmış bir yazı. Mürekkebin dağılarak, yazılanları kapatmasına izin vermeyeceğimiz. İkimizi anlatan şekiller çiz şimdi bedenime. Bırak siyah tenimin üzerinde saltolar atsın. Ve senin yeniden şekillendirdiğin tenime; ilk defa gördüğün bir esere dokunur gibi dokun. Paslanmış bir kadın sesi fon olsun yaşadığımız her şeye. Her gece, ilk defa sevişir gibi…

Burcu...

...ve bu cansız beden

bir canlı soğukluğuyla arşınladı mesafeleri,

en gerçekçi haliyle alabilmek için

sandıktaki yerini...

Aşk ha! Güldürmeyin beni kör gözler. Elma yemek gibidir aşk.taze bir elma. Sulu sulu, taptaze, pazardan daha yeni alınmış bir elma. Isırıldığında sular sızar dudaklardan. Taze bir aşk gibi. Hepsini yemek istersin hemen. Yer bitirirsin....

Şimdi uzaklardasın
Çaresi yok
Ayrılıklar
Çizili kalmış
Arda tutmuşsun
Miskinleri