| hayatın dansı |
|
|
|
| Yazar ibrahim kabahaliloğlu | ||||
| Saturday, 26 July 2008 | ||||
|
hayattan habersizce.
Yüce bir aşkın meyvesi
Görülmeyen bir sevginin hikayesi.
O anda başladı işte
Yaşanılacak her şeyden habersizce.
Mutluluk tohumlarının yeşerebildiği
Uçsuz bucaksız bir mekanda
Her şeyden habersizce
Geldi dünyaya.
Gören her göze mutluluk saçıyordu
Oyunlar oynuyordu
Hasretlerin doğurduğu sevgiyle
Doğduğu gecedeki gibi
Mutluluk çiçekleri dağıtıyordu etrafa
Farklı bir gözle
Görene dek hayatı…
Bilmezdi ay ışığından gemiler yapmayı
Yıldızlarda dolaştığı gemileri yapmayı.
Usulca çalan melodiler okşarken kulaklarını
Dolaştı hep ulaşılamayan yıldızları.
Sevgiyle doğmuştu…
Sevgiye hasret yüreği
Bir ışık gördü ansızın gökyüzünde.
Tembihler bunun üzerine kurulu
Aşk ve hayat
Ve koyuldu yola
Yıldızlara giden
Ulaşılamaz yollara.
Düşlerin ulaşabildiği mekanlarda
Ateşler yakıp
Dans edildi etrafında.
Mutluluk dansları…
Ama bir gün
Hayaller ulaşamadı gerçeğin yaşantısına.
Her tarafı duvarlarla çevrilmiş
Çıkılmaz bir yolun
Yamacında buluverdi kendini
Ne yapmalı
Belirsiz…
Ayın ışığının
Deniz dalgalarıyla buluştuğunu gördü
O zaman anladı ki
Vazgeçilemez hiçbir düşten.
Gerçeğe ulaşamayacak olsalar da
Hayaller kurdu bedeni sarhoş eden.
Mum ışığından gölgelerde
Hayallerini yansıttı
Göremeyeceği düşlere.
İmkansız şeyler yaşanacaksa bile
Yaşanmalıydı Acı, gerçekliğin içinde.
Uyku girmedi o zamanlar gözüne
Gökyüzünden bir şeyler bekledi
Yıldızların sözlerini dinledi usulca.
Boynu eğilmiş
Işığı görmek istemez gibi.
Aslında çok hevesli
Aydınlığın içinde
Acılara direnmeye
Fakat dayanamıyor ki
Gerçeğin getirdiklerine.
Aynı melodi tekrarlanıyor sürekli
Kulakları alışmış artık bu sese.
Biliyor ki ne yapsa
Çaresiz!
Belli belirsiz de olsa
Yaşayacak bu beden.
Belki hep ümitsiz görünecek
Başı omuzlarından aşağı yürüyecek belki.
Bir aşk getirdi onu dünyaya
Ve bu yüzden
Bir aşkın esiri oldu yalnızca.
Ufacık daha bedeni
Ama geçen zaman var ya
Öyle yaklaştırdı ki onu sonsuzluğa
Bu melodi devam ettikçe
Hep bir ümit besleyecek
Kanayan avuçlarında.
Tutarsızca sürecek belki sonsuzluğa kadar
Yüreği alışkın
Yaşanılacak mutsuzluklara
Kaybolan kararsızlıklara.
Ne karar verse
Kayboluşa çıkıyor her yol
Nedense…
Öğrendiği bir şey var ki:
Her sevgiyi hissediyor bedenler
Ama
Yalnız bir aşkı yaşıyor nefesler.  Favori olarak ekle (17) | Görüntüleme sayısı: 371
1. 05-08-2008 14:05 Doğum, yaşam ve ölüm üçlemesi diyorum. Şiiri yanlış yorumlamıyorsam budur yorumum. Tüm bunların yanında aşk da var elbette. 2. 07-08-2008 18:01 bir aşktan doğuyor bedenler,bir aşk için yaşıyor ve bir tek aşka ulaşmak için ölüyorlar,ruhlarsa ölümsüz aşkı yaşamayacaklarmı sonsuzlukta.bu değilmi hayat.doğum yaşam ve ölüm tek bir şeyde bütünleşiyorlar o da aşk. 3. 09-08-2008 09:51 hayat.doğum yaşam ve ölüm tek bir şeyde bütünleşiyorlar o da aşk..... ...demek ki aşk yoksa bu üçleme hep birbirlerine hasret kalakalacaklar... 4. 09-08-2008 09:52 sade bir dille yazılmış gibi dursa da kelimeleri tekrar bir araya getirip okuduğumuzda anlamlar farklılaşabiliyor..şiirin bu yanını çok beğendim..elinize sağlık.. 5. 11-08-2008 09:41 görünenin ardındaki gerçek."hayat-aşk" yorumunuz için teşekkürler. 6. 11-08-2008 19:31 Çok güzel bir dans, hayatla... 7. 13-08-2008 04:08 hayatın melodisi yükselirken her yandan kulak vermemek buna,beden ve ruhun bu dansla ve devasa bir aşkla bütünleşmemesi beklenebilirmi... hayat bu işte.bu sayede buldu tenine aşık bir ruh bedenini,ruhuna aşık bir beden nefesini... katılmamak imkansız bu dansa aşkla yaratılmışken bu devasa karmaşa... Sadece kayıtlı kullanıcılar yorum yazabilir. Powered by AkoComment Tweaked Special Edition v.1.4.6 |
||||
| < Önceki | Sonraki > |
|---|
