|
Bir sahne
Son perde
Işıklar söndü ( canlandır zihninde... )
Karanlık bir gece, karanlık ruhlar…
Gecenin ortasında titrek titrek yanan mumlar aydınlatmaya çalışıyor karanlığı, kayıp giden yıldızlara inat…
Adamın sırtı dönük
Kadının gözleri yaşlı
Susuyor adam!
Kadın bu suskunluğun nedenini soruyor…
Oysa suskunluk söylenmemiş sözlerden başka ne olabilir ki?
Adam : Anılar geçiyor gözümün önünden, ne de güzel şeyler yaşamışız meğer...
Kadın (gülüyor ) : Benim yarı yanım, ne de sevecensin yine yalan söylerken...
Adam : Sana bir sır vereyim mi, ister misin?
Kadın : Dinliyorum
Adam : Bu sırrı kimseye söylemek yok ama anlaştık mı?
Kadın (sabırsız) : Tamam söyle hadi!
Adam : Seni seviyorum…
Kadın : Bu bir sır değil ki , söylediğin en ucuz yalan! Acıyan taraflarımı ne de iyi biliyorsun…
Adam : Devam et hadi, kus içindeki kini. Ne söylersen söyle öfkemin kurbanı olmayacağım…
Kadın : Bu kez benim için ölmeni istiyorum...
Adam : ???
Kadın : Doyamadığım teninin altına usulca girip kış uykusuna dalmış bir yılan gibi dolanmış damarlarını deşmek, kanını akıtmak, gözlerindeki acı ifadeye bakıp şehvetle gülümsemek istiyorum…
Adam : Yani beni seviyorsun, doğru mu anladım? İnsan sevdiklerini öldürür çoğu zaman. Benden kalanları sana verecekler nasıl olsa…
Kadın : Hiçbir şeyin kalmayacak bende sevgin dahil. Bana uzak, bilmediğim iklimlere fırlatmak istiyorum seni ve uzaklarca unutmak…
Sessizlik…
Adam : Devam et hadi dinliyorum…
Kadın : Susmazdın sen daha önce?
Adam : Sen de konuşmazdın…
Kadının kederleri geçiyor titrek mumun yansıyan ışığından, gözü yaşlı aciz bir zavallıya dönüşüyor birden. Hıçkıra hıçkıra ağlıyor. Sanki can çekişiyor her bir hücresi…
Ne arabesk bir sahne!
Kadın : Zaten ben öylesine sevdim seni ve sen öylesine gidiyorsun ve ben öylesine kalıyorum (dilinden zehirler sızıyor kadının, hüzün geldi baş köşeye oturdu yine…)
Kadın : Üşüyorum sarıl bana, olamayacağın anların yerine de sarıl...
Adam : Sabaha kadar sarılıp öpeceğim seni
Kadın : Sabah da durma!
Adam : Dişlerimin arasında kalmış birkaç yanık ten masalı gibisin… Oysa ben pis bir yalancıyım, tek gerçeğim sensin ve senden kaçmak istiyorum…
Kadın : Öldüğümün kaçıncı günüydü sana rastladığımda?
Adam : Bilmem ölümlerimi sayıyordum ben o ara…
Alışkanlık yapan eziyet duygusundan sıyrılıp, uzaklaşmalı bu sahneden. Aşkın katli dehşet verici bir eyleme dönüşmeden…
Biliyorum en az bir kadın ve bir adam kadar karışık satırlar…
Anlamlar da kelimeleri ikna çabasından vazgeçtiler üstelik…
Vedasız bırakıyorum satırları , nasılsa kan kırmızı perdeler açılmamak üzere iner…
 Favori olarak ekle (12) | Görüntüleme sayısı: 223
Sadece kayıtlı kullanıcılar yorum yazabilir.
Lütfen sisteme giriş yapın veya kayıt olun. Powered by AkoComment Tweaked Special Edition v.1.4.6
AkoComment © Copyright 2004 by Arthur Konze - www.mamboportal.com
All right reserved |
