Dün.

dün uyandı.
eflatun bir gecelik giyinmişti acılar
kanaviçe çemberlerinde düşleri kırılan genç kızların
çeyiz sandıklarına sinmişti Cansever

siz yine de kaytan bırakın bıyıklarınızı
biryantini eksik etmeyin
güvelenmekten korkup lahitlere yazarken şiirlerinizi

di'li geçmiş zamandan arta kalanlar..

Geçmiş zaman kipine yakalanmış
Küçük bir kız çocuğuydum
Dum ekine sığdırılmaya çalışılan
Bitkisel hayattaki ruhumun
Ufak tefek yaşam belirtileriydin sen
Hiçbir yüreğe sığmayacak kadar sonsuz acılar yaşatırken çocukluğuma..
Ben en çok odana kapanıp müziği son ses açmandan nefret ederdim
Ellerin kanlıydı bir keresinde çıktığında
Sarılmıştın bana
Her yerim kan,her yanım kırmızıydı
Korkmuştum
“İçimdeki çocuğu öldürdüm,
İlk kez canım acıdı” demiştin
Zaman geçti büyüdüm
Sen yoktun..
Yokluğunda toparlanırım sandım
Olmadı..
Sensiz büyürken öğrendim
Yalnız anneyle aile olunmadığını
Dört duvarın ev anlamına gelmediğini..
Büyüdüm
Acımasız bir kürtajla kaybettim içimdeki çocuğu
Haklıydın,acıyormuş..
İyi ki yoksun ve bilmiyorsun failim olduğunu
Zaman geçiyor
Ben halâ en çok odana kapanıp müziği son ses açmandan nefret ediyorum
Çünkü o oda da annem de vardı!

- Ressam / Eser : Van Gogh.

Sonsuz rüyaların ötesine varmak gibi bir şey uyku...
Ölümün yarım yamalak kalmış hali eski zamanlardan bugüne...

Uyumak istiyorum bugünlerde... Hiç uyanmamak adına intiharlar düşünüyorum aklımın saklı köşelerinde...
Bir türlü çıkarıp elime, dilime dökemiyorum. Kara katran, çetrefilli kelimeler içimde...

Kaldırımlar arasında dolaşan su birikintilerine eş yalnızlığım...
Bir martının gözünde saklı hüznüm, özlemim, içimde biriktirdiğim senli anılarım...

Bekliyorum...
Zamanı dilimlerine ayırıyorum, her ayrı zamanı senle dolduruyorum, sana eş yapıyorum...
Sonra kendimi sıkıştırıyorum bir araya, tıklım tıkış hayat gibi...

Hani sabah işe yetişmek isteriz de, kahvaltı yapmadan çıkarız... Sonra karnımızı doyuracağımız yer ya bir simitçi olur ya da bir börekçi... İşte bir çok şeyi sıkıştırdığım gibi seni de tıklım tıkış zamana dolduruyorum.
Bunu yaparken düşünmüyorum bile, varsın olsun... Saat sen olsun, saniyeler ben...
Her Altımış'ımda bir sen olayım... Her Yirmidört Altmış'ta sana varayım...

Öleyim kucakların da, öleyim saçlarının arasında
Kavrulayım elası, mavisi, yeşile birbirine geçmiş gözlerinde
Ayna olayım düşlerine, sonra kırılıp param parça olayım ellerine

Döküleyim yağmur misali benliğinin üstüne
Her zerrem içine işlesin, kokum gibi
Her dokunuşum ölüm olsun, bir daha uyanır gibi
Her uyku, senle süslü bir rüya olsun bana ey sevgili...


"Ölüm bir yürekteki atış kadar yakındır bize... Nasıl Tanrı o kadar yakınsa..."

Gökay Birkan SUCAKLI
21/12/2007
23:47

''...önsöz tekerlemeleri...''