|
Yazar Liliyana Gündüz
|
|
Sunday, 15 June 2008 |
|
di'li geçmiş zamandan arta kalanlar..
Geçmiş zaman kipine yakalanmış
Küçük bir kız çocuğuydum
Dum ekine sığdırılmaya çalışılan
Bitkisel hayattaki ruhumun
Ufak tefek yaşam belirtileriydin sen
Hiçbir yüreğe sığmayacak kadar sonsuz acılar yaşatırken çocukluğuma..
Ben en çok odana kapanıp müziği son ses açmandan nefret ederdim
Ellerin kanlıydı bir keresinde çıktığında
Sarılmıştın bana
Her yerim kan,her yanım kırmızıydı
Korkmuştum
“İçimdeki çocuğu öldürdüm,
İlk kez canım acıdı” demiştin
Zaman geçti büyüdüm
Sen yoktun..
Yokluğunda toparlanırım sandım
Olmadı..
Sensiz büyürken öğrendim
Yalnız anneyle aile olunmadığını
Dört duvarın ev anlamına gelmediğini..
Büyüdüm
Acımasız bir kürtajla kaybettim içimdeki çocuğu
Haklıydın,acıyormuş..
İyi ki yoksun ve bilmiyorsun failim olduğunu
Zaman geçiyor
Ben halâ en çok odana kapanıp müziği son ses açmandan nefret ediyorum
Çünkü o oda da annem de vardı!
Favori olarak ekle (32) | Görüntüleme sayısı: 408
Sadece kayıtlı kullanıcılar yorum yazabilir. Lütfen sisteme giriş yapın veya kayıt olun. Powered by AkoComment Tweaked Special Edition v.1.4.6 AkoComment © Copyright 2004 by Arthur Konze - www.mamboportal.com All right reserved |