Şair'e I

veda -değil ki- bu
hoşçakal niye
bir şiirse bu eğer
ve ben uzanmış
yatıyorsam tozlu mısralarda
çırılçıplak
git değil
kal
şair dur/ma
yaz beni...


Şair'den I

yaz/sam
-tutmaz ki- tenin mürekkebi
kal/sam
bir yudumla başlasam
önce topuklarından
içsem her satırından
ama dur !
sevişmeden dikenli mısralarda
şiir
kim kanattı
diz(e)lerini...


Şair'e II

(k)an -değil ki- bu
ömür
akıp giden diz(e)lerimden
iklimsizliğin kuraklığında
yapraklar kurumuş
dilenirken bir yudum suya
şair!
avuç içlerinin teriyle
yaşa(t) beni...


Şair'den II

senaryo -değil ki- bu
yaşanacak
yazgı
kalemden süzülen
yazılacak
(s)özüm sen
bana şair dedin
ben sana şiir...


Dilek Akın

...

Sonsuz rüyaların ötesine varmak gibi bir şey uyku...
Ölümün yarım yamalak kalmış hali eski zamanlardan bugüne...

Uyumak istiyorum bugünlerde... Hiç uyanmamak adına intiharlar düşünüyorum aklımın saklı köşelerinde...
Bir türlü çıkarıp elime, dilime dökemiyorum. Kara katran, çetrefilli kelimeler içimde...

Kaldırımlar arasında dolaşan su birikintilerine eş yalnızlığım...
Bir martının gözünde saklı hüznüm, özlemim, içimde biriktirdiğim senli anılarım...

Bekliyorum...
Zamanı dilimlerine ayırıyorum, her ayrı zamanı senle dolduruyorum, sana eş yapıyorum...
Sonra kendimi sıkıştırıyorum bir araya, tıklım tıkış hayat gibi...

Hani sabah işe yetişmek isteriz de, kahvaltı yapmadan çıkarız... Sonra karnımızı doyuracağımız yer ya bir simitçi olur ya da bir börekçi... İşte bir çok şeyi sıkıştırdığım gibi seni de tıklım tıkış zamana dolduruyorum.
Bunu yaparken düşünmüyorum bile, varsın olsun... Saat sen olsun, saniyeler ben...
Her Altımış'ımda bir sen olayım... Her Yirmidört Altmış'ta sana varayım...

Öleyim kucaklarında, öleyim saçlarının arasında
Kavrulayım elası, mavisi, yeşile birbirine geçmiş gözlerinde
Ayna olayım düşlerine, sonra kırılıp param parça olayım ellerine

Döküleyim yağmur misali benliğinin üstüne
Her zerrem içine işlesin, kokum gibi
Her dokunuşum ölüm olsun, bir daha uyanır gibi
Her uyku, senle süslü bir rüya olsun bana ey sevgili...


"Ölüm bir yürekte ki atış kadar yakındır bize... Nasıl Tanrı o kadar yakınsa..."

21/12/2007
23:47

Şafak sökerken, usulca bir yağmur selamlıyor bizi. Karabasan uyanıyor. Gözlerini ovalarken daha, nasıl bir günah işlesem diye düşünüyor. Ayağa kalkıyorum, Karabasan’ın yanına doğru yaklaşıyorum. 'Bitti' diyorum.