Mümkün değil. Olamaz.

Kendimi seyretmek bu kadar acı vermemişti hiçbir zaman. Ne üzücü halbuki kendini, kendi gözünde bir hiçe indirgeyebilecek kadar düşürmek. İçe dönük yolculuklardan bunca zaman neden kaçtığım anlaşıldı, sonun böyle olacağı aşikardı zaten. An gelecek ve kurduğum krallıktaki surlarımın arkasına saklanıp hüngür hüngür ağlayacaktım. Şimdiye kadar neden yüzleşmedim bununla, neden bunca zaman zehirli bir düşünce sistemiyle algıladım peki hayatı? Hayat öyle çok güzeldi yahut şeker kaplı siyanürlü çörek diyelim. Fakat tüm bunları görmek ile değişmek arasında, görmek ile görmemek arasındaki kadar büyük bir fark var. Ben hala aynıyım. Tek fark artık sadece daha anlamlı görünüyorum kendime, saçma bir orta yaş bunalımı yaşayan buruşmuş bir bedene hapsedilmiş bir kadından ötede bir şey. Ne garip, sürekli iki kişiden bahsediyorum, kendim ve ben. Zayıf ama kanatan acıtan hangisiydi? Mantık ilkelerini benimseyen hangisi? Görmek de yetmezmiş, keşke daha fazlası gelse elimden. Bırakıp gitmek düşüncesi ile sarıp sarmalanmışken şu anda, bundan başka bir şeyler olmalı, eminim ki vardır. Tüm kuvvetlerimi kendimden çekmek bu kadar kolayken, henüz daha kimse meydanı terk etmeden bir muharebe neden bu kadar zor görünür?

Mümkün değil. Olamaz. Kendi kabuğumun içini kemirerek yaşamaktır tercihim, artık başka bir yaşama şeklinin kar etmeyeceği zamanlardayım.

Yorumlar (1)

Sadece kayıtlı kullanıcılar yorum yazabilir.
Lütfen sisteme giriş yapın veya kayıt olun.

Powered by AkoComment Tweaked Special Edition v.1.4.6
AkoComment © Copyright 2004 by Arthur Konze - www.mamboportal.com
All right reserved