Bir kadının gözyaşları hafife alınacak kadar değersiz değildir...

Kadın paylaşmayı sever..

Onun için de en değerli olanını verir... gözyaşlarını.

Kadın güçlüdür aslında. Gözyaşları onun güçsüz olduğunu kanıtlamaz...

Bir kadın nelere katlanır..

Öncelikle toplumdaki yerini sağlama almak zorundadır kadın..

Öyle saçı uzun aklı kısa da değildir...Çok zekidir...

Başkalarının kuvveti kalmadığında,devam edecek azim vardır onda.

Ailesi hastalandığında, yorgunluğa papuç bırakmayacak kadar kuvetlidir.

Her türlü şartlar altında, onu incitseler, hafife alsalar veya gururunu ayaklar altına alsalar bile o yine sevdiklerinin yanında kalır...Vefası çoktur...Acıma duygusu ona tümüyle verilmiştir...çünkü o bir kere anne olma şerefine layık görülmüştür...

Kadın dinlemeyi sever, derman olmayı da...Duygularını ve düşüncelerini paylaşır herkesle...Eşiyle, dostuyla hatta düşmanıyla bile konuşur...Aslında düşmanı da yoktur onun ya,.yalnız pek iyi anlaşamadıkları vardır bazen...

Sevdiklerinin tüm kusurlarına rağmen, kadına sevme kuveti de verilmiştir...

O her zaman duyarlılığıyla, sadakatiyle, anlayışıyla sevdiğinin yanındadır aslında...

Ama gel gör ki, kadın asla unutmaz...İyiliği de kötülüğü de...Yapılanlar, iğne oyası gibi işlenir narin yüreğine...ama bazen yinede susmayı tercih eder... gerektiğinde...

Yorgun düşmüş biçare yüreği hep umut içindedir...hep sevilsin ister..unutulmak ona ölüm gelir...



İşte budur kadın...göz yaşları ise onun zayıflığını değil, insan olmanın simgesini ifade eder...

Kadını güzel yapan şey ne saçı, ne vücudu...

Kadını esas güzel yapan, sevgisini paylaşabilmesi, fedakarlığı,sorumluluğu,anlayışıdır...yalnızca bilgisi değil, aynı zamanda kalbe de yönelik aklıdır kadını kadın yapan...

Onun içinde bütün bunların ifadesi olan gözyaşlarını asla kimseden esirgemez insanlık namına....

KADINI KADIN YAPAN ASLINDA GÖZYAŞIDIR...