Menu Content/Inhalt
Güverte arrow eskizler arrow şiirler arrow sessizliklerde yaşamak

üye girişi


sessizliklerde yaşamak PDF Yazdır E-posta
Yazar nihan aydın   
Friday, 14 March 2008

 

 

sesler savaşı

Yaşayacağız sessizliklerde
ne senden
ne benden
ne bizden bahsedeceğiz;
yok olacağız düğümünü mahşere biçtiğimiz bu bekleyişte!

 

 

 

 

Kelimelere ihanetimiz
yaşamak duygusuna ihanetimiz
ve en acısı
kendimize ihanetimiz gibi;
sıfatlarla “en” diye tanımlayabileceğimiz bir seslenişte
çığlık olup
ardından
kamufle olacağız bilinmeze,
tıpkı “en” oluşumuz gibi…

Ama yalnızca plastik bir ihtimaldi
ihtiyatsız bir olasılık
şıkların kaydığı bir cevap anahtarı
belli ki bir zamana göre yanlışlık
belki de zaman kaybıydık.

Gittik rüzgar!
Gittik kuşlar!
Sesin sesimden artık geçmişti
oysa ben serden geçmiştim de
yine de geçmemiştim senden.
Gittik evrim!
Sesin sesimden taşındı.
Hayır, sanılanın aksine
kalpte değildi yangın.
Yalın bir cihan savaşı iç cephelerde;
bir boğaz harbi;
bir boğaz iltihabı sadece.

Ardından ateşkeslerin
bir yenik dedikodunun ses telleriyim.
Üstelik yorgunum,
kelimelerim enfekte..
Bak! Susmadım yine de
bulaştım her bir heceye
Kara humma!
Kara humma!

Sense yalnızca susuştun...

Suskunluğun bir salgın gibi
eline yüzüne bulaşıyor.
Suskunluğun bir saldırı;
anlamını aldanışlara anlamdaş tutmak istediğim..
Karışıyor seslere;
sesine değil.
Kurnazlığına takılıp ardına muhbir düştüğüm
kelimelerin..
Sessizliğin bir salon adabı
güvensiz ve yalancı sıkışılan eller tiyatrosu
gerçekçi görünmeye çalışan bir gülümseme
maskelerle gezen bir riya tablosu
finali olmamış bir film
fazlasıyla yapmacık ve acıklı sessizliğin..

Şimdi kendimi kör açmazlara sadık kılmışken
kime şikayet edeceğim
ihanetimi ve varsızlığını?
Kime sevineceğim vuslatında
yok'suz arsızlığını?
Kelimemdin!
Kimse seni benim kadar ince
kimse seni benim kadar yudum yudum
anlayamadı
hece hece
ve
zerre zerre.

Şimdiyse
içimde kelimelerim azalıyor.
Sonra içimde terkler..
Ardından içimde sonsuz bir artış;
sonsuz bir devinim!
İçimde nüfuslar patlıyor!
Hangi kimseler?
Hani kimseler?
Bilmiyorum.
İçimde tanımadığım sesler;
eskisi gibi
ama asla eskisi olamıyor.

Geriye kalansa
dudak kıvrımlarında unutulmuş
bana ait bir gülümsemece...
İmlanın zulmü
ve sessizliklerde yaşamak sadece..


Favori olarak ekle (53) | Görüntüleme sayısı: 704

Yorumlar (3)
RSS yorumları
1. 22-02-2008 15:29
Bir Eflatun Kar şiiri. 
Başka söze hacet yok. 
 
Saygıyla
Yazan batdunyabat (Kayıtlı)
2. 22-02-2008 21:42
yaşamlarımızın içinden her bir kelimesi.. elinize ve yüreğinize sağlık..
Yazan ewrmm (Kayıtlı)
3. 23-02-2008 02:15
Teşekkürlerimle batdunyabat ve ewrmm.
Yazan eflatun kar (Kayıtlı)

Sadece kayıtlı kullanıcılar yorum yazabilir.
Lütfen sisteme giriş yapın veya kayıt olun.

Powered by AkoComment Tweaked Special Edition v.1.4.6
AkoComment © Copyright 2004 by Arthur Konze - www.mamboportal.com
All right reserved

 
< Önceki   Sonraki >

seyir defteri

Üyeler: 343
Ezkizler: 1007
Web Bağlantıları: 8
Ziyaretçiler: 906138

Liman

esinadk.jpg
0
Mesaj Yok
posta kutusu
designed by www.madeyourweb.com