|
Yazar ibrahim kabahaliloğlu
|
|
Tuesday, 22 January 2008 |
|
Çok güç kuşların uçması,
Belirsiz rotalar çizilmişken önlerine.
Bir gül’e satmış ruhunu,
Küçük kanatları yoğuramıyor havayı.
Tüyleri diken diken
Yün topaklarının altında
Büzülmüş yatıyor.
Soğuk felç etmiş dilini damağını,
Damarları çatlamış,
Kızarıyor bakışları.
Karaya vurmuş bir beden kendisini,
Yer yer gülüyor…
Gök gök ağlıyor…
Küçücük gözlerinden dökülen
Boncuk boncuk yaşlar.
Bir nefes daha karışıyor buğulanmış havaya.
Pençeleri yetişse kuyruğuna,
Koparıp asacak bedenini.
Tinsel bir gölgeye karışacak.
Gecesi ve gündüzüyle
Bulutlar gibi salınacak.
Her bakışında havaya
Biraz daha tapacak doğaya.
Kırıp dizlerini çökse ellerinin üzerine,
Durulmalı dalgalar diye düşünse,
Çatlamış yüreğinden birkaç hece karışsa gözlerine,
Sözleri duyursa özünü,
Dönecek belki gül yüzünü.
Sakınmış dikenlerini
Açacak önünü.
Tek bir yaprağın düşüşü
Dolduracak kanatları havayla.
Zincire vurulmuş beden
Koşacak ruhuyla.
Hayat sıvamış kollarını indirecek,
Giyecek eldivenlerini ellerine,
Belli etmeden kimseye
Güldürecek yüzünü.
Ama her şey duruyor yerli yerinde
Sırf verdiğinden yüreğini bir gül’e
Oysa ki sadece bir söz
Yetecek yüreğini güldürmeye…
Favori olarak ekle (19) | Görüntüleme sayısı: 338
Sadece kayıtlı kullanıcılar yorum yazabilir. Lütfen sisteme giriş yapın veya kayıt olun. Powered by AkoComment Tweaked Special Edition v.1.4.6 AkoComment © Copyright 2004 by Arthur Konze - www.mamboportal.com All right reserved |