Alaca bir kış ortasında
Kardan kararlar
Eriyip su bile olamamışlarken
Ne geceler bekletti kızıl gökler

İçi ısıtan bir soğuklukta
Pembe bir sabahta
Islaktı her yer bu uyanışta
Umutlarla erimiş yüzler
Yüzüyorlardı eriyiklerinin içinde

Pembe bir sabahı kışın
Pembe bir elini öpmek için bekliyor
Pembe saçlarını dağıtmış
Dökülmüş omuzlarına
Pembelerini beyazlara sardırmış
Yüzünü kapatmış çizgileri
Rüzgârda esiyor sesi
Camların ardında eriyor teni

Ne umutlar eritmişti
Her sözünde karışmıştı biraz daha beyaza
Pembeli adı umut saçıyordu hâlâ
Pembeli bakışları eriyordu beyazlığa
Pembeli bir kadın
Toprak ören elerlini katıyordu hayata

Sesi tarihe dolanmış o pembeli kadının
Yüzünde yazıyordu tüm hayatı
Anlattığı her an’ı
Erimiş karlar altında yatıyordu
Kalkıp her gece aşağıdan
Yukarıları aşan bir yola çıkarıyordu

Gözleri ruhuna karışmış
İstediği her an
Sevdiklerinin yanında doğuyordu

Camlara karışmış ruhuyla
Pembesini bırakacağı an’ı düşlüyordu
Yüzünün pembesi adı olmuş
Pembelerine yazmış hayatını
Buruşturmuş yüzünü avuçlarında
Atacağı an’ı bekliyordu

Düşler eridiğinde
Karışır onlar birbirine
Onlar yaşatır bir ruhu
Karların eridiği yerde

Yorumlar (3)

Sadece kayıtlı kullanıcılar yorum yazabilir.
Lütfen sisteme giriş yapın veya kayıt olun.

Powered by AkoComment Tweaked Special Edition v.1.4.6
AkoComment © Copyright 2004 by Arthur Konze - www.mamboportal.com
All right reserved