saf ışık

nevra'ya ithaf olunur...

suretini gördü ay, ışığını kıskandı
suret nedir ki,
geçip giden bir duman.
ama kıskandı o ay
suret değildi o,
ışıktan ödünç alınmayan bir yansımaydı.
insan dokunabilir miydi yansıyana?
yansıyan kimdi, aslı neydi?
ha uçtu ha uçacak derken
sonsuz yansıma dedim içimden
sonsuz kere içime yansı
ödünç alma işığı,
sonsuz kere yansı
suretin sonsuz kere yansısın
içimden içime doğru.

Bu yazıya ilk yorumu yazın

Sadece kayıtlı kullanıcılar yorum yazabilir.
Lütfen sisteme giriş yapın veya kayıt olun.

Powered by AkoComment Tweaked Special Edition v.1.4.6
AkoComment © Copyright 2004 by Arthur Konze - www.mamboportal.com
All right reserved