gece dumani bir balık sırtı
çaresiz gökyüzü
ay yılan
yıldızlar çakıl taşı.
hece hece olmakta karanlık
ermek için cümle aydınlığa.
tütün yanıklığı içimde
havai fişekler gibi umutlarım
anlık yanıp sönmekte…
dökülüyor üstüme acılarım
kum gibi!
pencereden
yağan yağmuru
görmek gibi seni görmek.
bir entrikaya
sarıp sarmalamış aklım
ezip portakal suyu yapacak beni
sadece sen içebilesin diye!
bıçaklıyorlar beni her tarafımdan
akrepler sokuyor heyhat!
yüreğim bir mazgal
içine atılan hatıralar
-yaşanan ve yaşanmayan!..
ve sel
yağmurla birlikte gelen
dolup taşan
tekrar boşalan.
bir ıslık çalmakta içimde
sana duyuramayacağım-
bendir tınlaması ve titremesi
gidip gelmekte her vurmada!
yeni doğan bir çocuğun
bağırması yok içimde
ölüm sesizliği sadece!
aşinayım bir aşk’ın daha
aşiyan’a gömülmesine
ve benim
toprak altında
kalbimi parçalamaya
sessizce!..