Menu Content/Inhalt
güverte arrow eskizler arrow şiirler arrow adsız karışık

üye girişi


adsız karışık PDF Yazdır E-posta
Yazar ibrahim kabahaliloğlu   
Friday, 05 October 2007


yapay ışıklarla geceleri bile gündüzlere çevirdiğimiz şu dünyada

gerçek olan ne kaldı acaba
uçmak için yaptığımız kanatlar nerelere uçurdu bizi
yıldızların güzelliği görünmez oldu çirkinliğimizden
taktığımız maskeler güzeli yaptı bizi çirkinliğimizin
bir parça şefkat ve iniyorum bir yaprağın üzerinde
tırmandığım kuyunun dibinden alıp götürüyor sandığım



yükselen dumanın feryatlarına aldırış etmeyen gökyüzü
zamanı geldiğinde kusuyor üzerimize tüm pisliğimizi
temizlendiğimizi sanıp gülümsüyoruz pisliğimizde yüzerken
tükürülen yüzler mutluluk duyuyor bundan
üzülemediğim günlerin acısı katlanıyor yüreğimde
dövülmüş bir parça demir ve bir hayat doğuyor yine
umutlandıkça hayallerim yıkıyor bunu ve arınıyorum
sorduğum sorular kurtarıyor beni tüm güzelliğinden
ve yine
düşündüğünü sandığım düşündüklerim düşürüyor beni
yarasanın gördüğü kadar bile göremeyenler yargılıyorlar beni
istedikçe göremedikleri gördükçe istemedikleri bu olsa gerek

bir parça umut duruyordu hala sararan yapraklarla
bir anlık öfke ve çakan şimşeklerle külleniyor şimdi
zaman durmuş, uyandığımda küller vardı her yerde
uluya nefeslerle dağılıyor hepsi üzerime.
ve uçuşan yaprakları vardı karanlığın, doğacak güneşe sitem eden
sonra çekildi gün gelmemecesine
söndü tüm nefesler nefretimle
o çöplükten dirileceğim gün kadardı hayatınız
ve gün gelip de sizin oyuncak ruhlarınızdan dirildiğimde
benim nefesim çürütecek bedenlerinizi
yaşadığınız hayatımı almak için geleceğim
unutmayın ama
boğulduğunuz gözyaşlarım sizin için akıyor olacak...


Favori olarak ekle (30) | Görüntüleme sayısı: 416

Yorumlar (1)
RSS yorumları
1. 15-10-2007 20:50
bana bahçeli ve kirada oturduğumuz zamandaki günleri/yılları hatırlattı-n. o zamanlar, biz çöplerimizi gömerdik bahçeli evimizde. ve ben, görür, seyreder ve anlamaya çalışırdım hayatın bizim dışımızdaki varlıklar içinde yürüdüğünü ve olduğunu! 1-2 hafta ya da ay sonra çöplerimizi gömdüğümüz toprakları tekrar kazar ve bakardım ne olduğuna ve neler olup bittiğine. ki, her bir bakışım, anlamam bambaşka olurdu: bana bunu hatırlattı şiirin! sende çok dolu bir anlam fırtınası ve yağması başladı/başlayacak! devam et güzel kardeşim! devam et ibrahim! ve çekinme yeni şeyleri denemekten!
Yazan ilyas (Kayıtlı)

Sadece kayıtlı kullanıcılar yorum yazabilir.
Lütfen sisteme giriş yapın veya kayıt olun.

Powered by AkoComment Tweaked Special Edition v.1.4.6
AkoComment © Copyright 2004 by Arthur Konze - www.mamboportal.com
All right reserved

 
< Önceki   Sonraki >

seyir defteri

Üyeler: 238
Ezkizler: 738
Web Bağlantıları: 8
Ziyaretçiler: 467329

Liman

2.jpg
0
Mesaj Yok
posta kutusu
designed by www.madeyourweb.com