"artık bedenimde yer yok korkuya"
"yer yok bir damla daha şubat'a" diyordun.
"tutun rahmime! kazıt beynini!
ki biliyorum, orada benden gizli
bir cennet saklıyordun."


etinle ele ele bir gece bu.
hırpalar...
izlersin;
kuşlar göğün rahminde kaybettikleri tanrıları arar.
kabus, evcilik gibi bakar gözlerine;
ipin şakağında pembe, hâlâ kız çocuklar.
ve biraz mavi kalır morun aklında.
kaybolur ufukta, hep sevişir halde zehrin dudak izi.
bir teneffüse daha yer yok bu yatakta.
rahmine boşalır aklımda ki tüm gri kadın cesetleri.
korkma.
korkma sadece gözü dönmüş bir "ama" bu.
gökkuşağı davacı olmuyor, vurulunca kasıklarından bir rengi.


penceremin önünden etekleri savrulan rüyalar geçiyor
kanlı etim duruyor hâlâ bir kaçının avuçlarında;
hepsi, evet hepsi ilti-haplanmış bedbaht kadınlar.

bil; istanbul sıcak hava dalgaları yüzünden batmıştı gözlerine.

gör; derdi otuzbir sandıkları için çekiyordu o çocuklar.

hiç bir caddeye çıkmayan bir sokakta,
ağızlarında yarı tütün, yarı kubar.


öpün tüm çocukları şimdi.
akıllarını kaybedip bulamasınlar bir daha.
hiçbirini sağ koma-
yın,
zikredilirken meleğin adı!
yoksa!
yoksa...
günah, cemaatsiz yalnızlığımda patlamay hazır koca bir am-
ma-
yın!


çıplağım.
kaçamazdım ceninden ufka.
gidip kahraman olamazdım yazarı tarafından terk edilmiş bir masala.
gerçeği unut:
sen bana öyle bakarken kaçamazdı coğrafya dersinden sütyensiz bir şehir
henüz çizilmemiş, giyinik kasabalara.



bu gece sarhoşum tekilyan.
kendime kaçamam.
fail-i meçhul sevda kemiklerinin uçları sivri.
taşıyor sevişirken, bir rengin dilindeki topraktan.
ki toprak, hastalık sarı,
kan kadar haklı.
artık küfrün koynunda ölü bulunmaz hiçbir kadın bu gece,
morgun çıkışa en uzak çekmecesinde dirilmek biraz ölüm kaplı.


üzgünüm;
beni kerbela'da sevgilim emzirdi anne,
ağzım hâlâ çıplak ve topuklarımda bir aşk saplı.

Bu yazıya ilk yorumu yazın | Favori olarak ekle (37) | Görüntüleme sayısı: 566

Yorumlar (3) | Favori olarak ekle (37) | Görüntüleme sayısı: 645

Ruhumda iblisin dans edişleri. Göz göze gelmiyorum anılarımla. Yapayalnız gülüşlerim. Pencere kenarında, yeni suladığım menekşenin gözlerime mahsun bakan ipeksi dokunuşlarına, salıveriyorum gözyaşlarımı. Ben anlatıyorum, menekşe dinliyor.

Yorumlar (7) | Favori olarak ekle (30) | Görüntüleme sayısı: 573

Gitme Kal Şiirleri yazamadım sana. Affet.
Gri şehirlerin koynuna doğru kıvrılan raylarda intihar bombacıları
fevkalade bir şekilde
fevkalade bir acelelikle pimini çekiyorlar üzerlerine sinen sabah ezanının
ilk inancım ölüyor.
Sonra imam: Kurtaramadım

,

Yorumlar (6) | Favori olarak ekle (29) | Görüntüleme sayısı: 618

Bu yazıya ilk yorumu yazın | Favori olarak ekle (29) | Görüntüleme sayısı: 358

yokluk her zaman yokluktu
sayılsakta tüm zamanları umarsız takvimlerinde
sahi
tüm gülüşlerimiz hangi kadehte kalmıştı

içtik, içimizde ölen intiharlar için
soyunduk cenabet hamamlara
izmariti öldüren parmakların
kaldırım hasretiyle

of dedi şişenin kırılan yeri
kadehin yara bantlı hasreti tutuştu
tam da oradan geçiyorduk
kravatını düzelttik ve ilikledik yoksul ceketimizi
bir şiir neden ölsün
bir şarkı neden susasın ıslığa

yine köpekler geçti yanı başımızdan
başımıza saksıları bekliyorduk
akasyalar, begonyalar
mevsim kuru
mevsim ayaz

düşler gördük
musallasına fayanslar çekilmemiş
kırıldık, nedense kırılgandık yılın bu zamanları
hep kaldı
gitmedi hüzün
nafile şiirlerin son satırlarında..

Yorumlar (8) | Favori olarak ekle (27) | Görüntüleme sayısı: 592