Bu yazıya ilk yorumu yazın | Favori olarak ekle (8) | Görüntüleme sayısı: 180

İntiharında sahteciliği sabit bulunduğundan idama mahkum edildi. Kelepçelendi elleri. Eflatun efkarlı şairlerin kuşluk vakitlerine götürüldü. Trampetler, kurşun askerler. İsrail menşeili ithal kurşunlar namludan çıkmadan teslim etti ruhunu. Orta Doğu için öldüğünü sandılar. Adı Adli Tıp Kurumunun bir morguna verildi.

Bu yazıya ilk yorumu yazın | Favori olarak ekle (9) | Görüntüleme sayısı: 141

Yorumlar (3) | Favori olarak ekle (11) | Görüntüleme sayısı: 195

ruh serçe kuşu

okula yeni başlamış

teneffüste şaşkın

bir o tarafa bir bu tarafa koşuşuyor telaşla

yalnızlığı artıyor sevmiyor teneffüsü

kan ter içinde içi

hiç içine sığmıyor serçe kalbi

nefes alamıyor

korkusuna dar geliyor sırça göğsü

hiç içinden büyük

kafes kuşu değil zira kara kuru serçe kuşu

arpa darı ararken karda kör oluyor gözü

anlıyor ki yaza yetişmeyecek acele ömrü

hiç içine sinmiyor sabah külü

sevmiyor sırat kadar dar servinin gölgesini

bir bir açılıyor içindeki her bir kabir

kapanıyor teni

ot bitmeyen şu nankör toprak

buharlaşıp bulut olunca ürperip dolu dolu diliyor ki

karlar eriyince cesedi kaynayan derelerle

huşu içinde ruhu akacak serçe kuşu

ulaşacak deli nehre

ve oradan kurşuni sisler içre

mor lacivert leylaki

denizlere dehlizlere göllere

bir kaç yüzyıl yaşlarında çocuğun yüzü

ısırıp gövdesinden ayırıyor cam bir bilye gibi

içinde üryan rüyalar saklı serçenin kafasını

ağzında bir türkünün yalan yanlış nakaratı

yüzünde kuru dere yatakları

bakışı kopuk

koltuk altlarında ısıtıyor başsız serçe yavrusunu

yaşarsa şayet belli

iyi şair olacak çocuk !

Yorumlar (2) | Favori olarak ekle (8) | Görüntüleme sayısı: 200

...
ah! ne kadar uzak nihavent
ah! ne kadar ıstırap cuma sabahları
ölelim en iyisi barkotlu acılar gibi
ince, uzun, anlaşılmayan.

Yorumlar (2) | Favori olarak ekle (8) | Görüntüleme sayısı: 137

gözlerimde yalancı baharların esintileri
ellerimdeyse yanıklarla sadece
bir gün döneceğim yine
belki bir gece
yakamozla vurur tenim sahile
yada bir daldan süzülür
ölüm gibi sessizce ruhum,
bir açlık bilirdim ki
açlıktı ölüm
hemde ne açlık
güneşe aya değil
bir çift seseydi sadece
kuruyup giden gecelerde
geçmiş ve geleceği bütünleştiren
ayrılmış yolları kesiştiren
mezarlarda bedenleri eşeleyen.
geldiğinde toprak dolduran bardağın dibine
bir tokluk ki
getirecek ölümü sessizce
belki bir gece
yine vuracak tenim sahile
ölüm gibi sessizce...

Yorumlar (3) | Favori olarak ekle (7) | Görüntüleme sayısı: 178