Dün gece rüyamda
beyaz başımın çelişkili kıvrımlarında
geç kalmış kararların
pürüzlü tadına baktım ki paslı dilimden
sakin süzüldü kırmızı kadife bir salıncak
ve arta kalan boş kancasına
harf harf taktim da adını anca anladım:
beni kimi zaman kalmak zayıflatır
kimi zaman sürekli sancı.
"Şimdi olacaksa bir şey yarına kalmamalı, yarına kalacaksa bugün olmamalı. Bütün mesele hazır olmakta..." Böyle demiş Shakespeare. Kendine ayna olabildiysen, başkasının rehberliğine ihtiyacın yoktur! Kendime ayna tutup kıyasıya eleştirdim. Yaşayamadıklarım yaşamak istediklerim ağır bastı. Duygu seline bıraktım kendimi, nerede bırakırsa akmaya hazırım.
yerinde olsam kırılırdım musalla
bir rekât daha eksilirdim ömrümden
madde bağımlısı bir imamın
helallik yerine afyon istemesinden sonra
biz bu ölüyü gömemeyiz demiştim