Yolladığın asker benden derbeder
Çekip çıkar, kaçır beni, hiç ender hiç'ten!.

Bağır bağır uyanamadık karabasanlardan

Dilsiz ve çırılçıplak bedenlerimiz

İçimizden oluk oluk yağan yılanlarla sevişirken

Kimseleri çağıramadık yenilgilerimize…

Artık parlayamayan göz bebeklerimizin sönmüş feriyle

Yıldızlara ulaşmak istedik

Yıldızlar ki elimizle uzanıverecek gibi gözüken

Yıldızlar ki bizden çok uzaklarda

Onlar ki kaçamak çıplak bedenlerimizi ısıtamayan

Oysa gelincik tarlalarında oynayan çocuklardık bir zamanlar

Uzun saçlarımıza papatyalardan taçlar yapan

Artık çocuklarımız bile göremiyor kırmızı ile yeşilin o muhteşem uyumunu

O uyumun sarhoş edici barış vadeden gülümseyişini

Bağır bağır uyanamadık karabasanlardan

Dilsiz ve çırılçıplak bedenlerimiz

İçimizden oluk oluk yağan yılanlarla sevişirken

Kimseleri çağıramadık yenilgilerimize…

aracı koyup Azrail'i

İçimde bir kiremit kırılıyor,
Üzülmüyorum bile...
Ben beyaz bir duvara turuncu bir çizgi çektim.
Beyaz, pürüzlü bir duvara
Portakal dilimi çizdim,
Tadını bilmeden yıkılmasın diye.

-sen.!
varlığı içinden alınmış bir dünyanın tam içindesin!
içinde neler olup bitiyor bilebilecek misin?-