zaman akıp giderken sevmişim seni
farkında değilim kaç güzüm kışım geçti
kaç siyah beyaz fotoğraf
sen yakutiyede ben aziziye parkında bilmem
yabancısıyım her bankın
hava şimdi çok soğuk
yalnızım ayazım buz tuttu aşk cümlelerim,

parmaklarında çikolatası küçük gelinle damadın
simit sarayı, zamanı durdurmuş garsonlar, aynalar
hayallerimiz raksediyor çıkmaz kahve fallarına
yollar yaşlar ayrı iki fincan yol karası
yalnız geçen gece bir otel odası
sen bana geç kalmışsın ,ben cümlesine hayatın

Güneşli bir pazar günüydü
Fazla aydınlık geldi dışarısı ona
Tırnaklarını alıp kanepeye oturdu
Tırnaklarını çitlerken 'sakatlığımdan bi şey yapmalıyım
diye düşündü.
Elmalı kurabiye yaptı sakatlığından
Pulbiber koydu tarçın yerine
Oturup inleye inleye yedi
Enfesti sakatlığı
Ama acıydı

göz pınarlarında
yüzen balık bendim...

oysa bir dirsek
mesafesinde,
hala paylaşılacak
bir sigara vardı
senin için...

zamansız geldin,
sen bana erken
ben sana geç...
ya da tam tersi.

ben yine de
seni çok sevdim...

Gidişler, sürgün...
Kalışlar, kaybolmak...

Dudaklarım titriyor Aralık ayının ayaz gecesinde... Pencere kenarını mesken tutmuş bir yürek şehri izlemekte...
Uzakta belli belirsiz ışık huzmeleri yanıp yanıp sönüyor... Aslında ışıklar çok ama ben en sönükleri seçiyorum sanırım...

Daha bir dikkat kesiliyorum böyle zamanlar da... Hani yıldızlara bakarsın ya, kimisi daha parlaktır, kimisi daha sönük...
Sanırım öyle bir şey...

Ruhum bedenimden sıyrılalı çok oldu zaten... Kayıp şehrin sokaklarında dolaşıyor şimdilerde...

Kaldırım taşları kırık, sokak lambaları eğrilmiş, bellerini bükmüş, parklar bomboş...
Şehir de gayri nizami bir şeyler var hissedebiliyorum...

Karanlıklar da kayboluyor yürekler, sonra bir daha dönmemecesine yoruluyorlar, yığılıp kalıyorlar bir duvar dibine, ağaç kovuğuna ya da sığınıyorlar bir dikili taşın altına.

Bilirsin söylerim; "En huzurlu olduğum yer yüreğindir..."
Hala öyle...
Ölümlü uykum da bile rahatım artık... Çünkü içim yüreğinde...
Şimdilik elveda diyorum tozlu rafları süsleyecek olan günlük...

"Kayıp şehirden sana tek bir nota gönderiyorum, o da çığlık!.."

Gökay Birkan SUCAKLI
16/12/2007