toprağa hayat veren kanlar yaşatıyorsa canları,
birkaç damla kan düzeltecekse bu olanları,
bırakın benimki olsun olukları dolduran.
bağlanan tüm karalara bu yazdıklarım...

yalnızlığa dairdi aklının erip erebileceği tüm  kelimeler,
ve yeni yeni  hüzünlere yoğurduğu düşleri vardı  akış(kan) kalbinin.
kendince duruyor, elinden geldiğince hayra yoruyor, susup-bekliyor,
durup (düş)ünüyor, görüp bilemiyordu.

Edebiyat Eğleneceli Değildir!

"kıyamet çocukları 1"